دلشکسته

عمریست به غم دچار من بودم ،نه؟

هر روز اسیر چشم های مسـتت

هر ثانیــــه بی قرار من بودم ،نه؟

در لحظه ی رفتنت که می خندیدی

با دیــده ی اشکبار من بودم ،نه؟

از لحظه ی رفتن تو تا این ساعت

بر مرکب غم سوار من بودم ،نه؟

پاییز فراق یار همراه من است

سر سبز ترین بهار من بودم ،نه ؟

خوش باش که آزاد و رها از عشقی

محبوس در این حصار من بودم نه؟